فرصتِ طلاییِ کنکور را از دست ندهیم

سیستم سلامت هرمزگان امروز بر لبه‌ی یک بحرانِ ساختاری ایستاده است. وقتی صحبت از کمبود کادر درمان می‌شود، دیگر با یک چالش ساده روبرو نیستیم؛ ما با یک «خلاءِ استراتژیک» مواجهیم. بخشی از نیروهای متخصص ما با انتقال به استان‌های خود رفته‌اند و بخش دیگری، تحت فشارِ درآمدهای پایین، از چرخه سلامت خارج شده‌اند. نتیجه؟ آزمون‌های استخدامی دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان در سال‌های اخیر، با سکوت و بی‌طرفی داوطلبان روبرو شده است و داوطلب موردنیاز در این آزمون ها شرکت نکرده اند.در حالی که هفته‌های آتی، زمانِ کنکور و ماه‌های بعد، فصلِ انتخاب رشته است، ما نباید در نقش تماشاگر باقی بمانیم.

اگر نخواهیم همین حالا برای جذب نسل جدید، استراتژی‌های «جذابیت» و «حمایت» تعریف کنیم، با بحرانی در سال‌های آینده روبرو خواهیم بود که بسیار فراتر از ظرفیت‌های فعلی است.راهکار اول و حیاتی، «بورسیه هوشمند» است. ما نیاز داریم دانشجویانی را در رشته‌های استراتژیک و مورد نیاز استان، بورسیه کنیم؛ دانشجویانی که در طول تحصیل از حمایت‌های مادی و معنوی برخوردار شوند و در ازای آن، متعهد شوند که سال‌های طلایی خدمت خود را در ظرفیت‌های استان سپری کنند. این تنها راه تضمینِ ورودِ نیروی متخصص به اتمسفر سلامت هرمزگان است.اما مسیرِ ورود به این عرصه نباید تنها از درِ دانشگاه بگذرد. ما باید با گسترش هنرستان‌های تخصصی مانند «بهیاری» و رشته‌های مرتبط، از همان دوران مدرسه، ذهن دانش‌آموزان را به سمت خدمت در مراکز بهداشتی و درمانی سوق دهیم.

در کنار این، دانشگاه علوم پزشکی استان باید از اختیارات خود برای جذب «نیروهای قراردادی و شرکتی» در بخش‌های پرفشار استفاده کند تا فشارِ کمرشکن از روی دوش کادر فعلی برداشته شود. چرا حتی با بحران کمبود بیماربر در مراکز درمانی استان مواجه باشیم و مجوز جذب از طریق قراردادی و شرکتی برای دانشگاه علوم پزشکی در استان محروم هرمزگان وجود نداشته باشد؟ آیا نباید در صدور مجوزها تفاوتی بین هرمزگان که با بحران کمبود نیروی انسانی مواجه است و سایر استانها وجود داشته باشد؟ سازمان برنامه و بودجه و دولت بایستی به این بخش توجه ویژه کنند.باید صادق باشیم؛ کادر درمان فعلی ما «فرسوده» شده‌اند. فشارِ کاری مضاعف به دلیل کمبود نیرو، نه تنها باعث نارضایتی و خروج آن‌ها می‌شود، بلکه مستقیماً کیفیت خدمات دریافتیِ مردم را نیز به مخاطره می‌اندازد.

برای ماندگاری نیروها، باید «امتیازات واقعی» تعریف شود؛ از برخورداری از خدمات درمانی رایگان در مراکز دولتی گرفته تا تدابیر جدی در حوزه مسکن و معیشت.ما نباید اجازه دهیم پزشک و پرستار، در حالی که به درمان دیگران می‌پردازد، نگرانِ تأمین هزینه‌های زندگی و سرپناه خود باشد. وقتِ تعلل نیست. اگر می‌خواهیم بیمارستان‌های جدید که در پیش است، با صدای پوچِ دستگاه‌ها و تخت‌های خالی روبرو نشوند، باید همین امروز برای تربیت و جذب نیرو برنامه‌ریزی کنیم. فرصت کنکور در پیش است؛ یا با «بورسیه» و «مشوق‌ها» نسل جدید را به سمت سلامت هرمزگان می‌کشیم، یا با «خلاء» و «فرسودگی»، سلامت این استان را به ورطه سقوط می‌سپاریم.